Oysa insanın en büyük meydan muharebesi dışarıda değil,kendi içinde yaşanır.
Felsefe,yüzyıllardır insana aynı soruyu soruyor: "Gerçek düşmanın kim?" Psikoloji ise bu soruya farklı bir kapı aralıyor;insanın en çok kaçtığı şeyin çoğu zaman kendi gölgesi olduğunu söylüyor.Bastırılan korkular,gizlenen eksiklikler, yüzleşilmeyen hatalar...
Bunların her biri zamanla başka yüzlerde karşımıza çıkar.
Hayatın en büyük yanılgılarından biri, mutluluğun bir zaferle geleceğine inanmaktır.Oysa insan çoğu zaman kazandığını sandığı savaşlarda kendinden bir parça kaybeder.Kalbi sertleşir,ruhu yorulur,vicdanı sessizleşir.
Edebiyatın büyük ustaları boşuna acıyı ve yalnızlığı anlatmadılar.Çünkü insan en çok sessizlikte büyür.En derin değişimler alkışlar arasında değil, gecenin karanlığında, kimsenin görmediği iç hesaplaşmalarda yaşanır.
Bir ağacın meyve vermesi için mevsimleri sabırla beklemesi gerekir. İnsan ruhu da böyledir.Her kırgınlık bir öğretmen,her kayıp bir rehber,her gözyaşı yeni bir anlayışın habercisidir. Yaşadığımız her olay,karakterimizin satır aralarına yazılan görünmez cümlelerdir.
Belki de mesele haklı olmak değildir; anlamaktır.
Belki de mesele kazanmak değildir; olgunlaşmaktır.
Belki de mesele dünyayı değiştirmek değil,dünyaya bakan gözlerimizi değiştirebilmektir.
Çünkü insan kendisiyle barışmadan hiçbir yere huzur götüremez.İçindeki fırtınaları dindiremeyen, dışarıdaki rüzgârları susturamaz. Kendini affedemeyen, başkalarına merhamet dağıtamaz.
Hayat,şiir gibi okunması gereken uzun bir yolculuktur. Her durakta başka bir ders,her virajda başka bir hikâye saklıdır.Kimi zaman bir vedada,kimi zaman bir tebessümde,kimi zaman da sessizce akan bir gözyaşında...
Günün sonunda insan şunu anlar:
Ne düşmanlar kalıcıdır ne zaferler...
Ne acılar sonsuzdur ne de sevinçler...
Kalıcı olan; öğrenilen dersler, büyüyen vicdan ve olgunlaşan ruhtur.
Ömür dediğimiz şey, gökyüzüne doğru kanat çırpmayı öğrenen bir kuşun hikâyesidir.
Kendi içindeki karanlığı aydınlatabilenlere, kalbini kin yerine sevgiyle doldurabilenlere, hayatın gürültüsü içinde insan kalabilenlere selam olsun.
Aşk olsun...
Murat İLERİ