Tarihin babası Herodot’un kayıtlarında yer alan Anadolu Ligyerleri, Mariandynler ve bölgenin köklü geçmişi, binlerce yıllık bir gerilla savaşı ve pusu kültürünün izlerini günümüze taşıyor.
Antik Çağda Batı Karadeniz: Ligyerler ve Mariandynler Sahneye Çıkıyor
MÖ 480’li yıllarda Pers Kralı Kserkses’in Yunanistan seferine katılan Anadolu halkları arasında, Batı Karadeniz topraklarında yaşayan Ligyerler ve Mariandynler de yer alıyordu. Antik metinlerde Ereğli, Kastamonu, Sinop ve çevresinde yaşadıkları bilinen bu topluluklar, hantal zırhlar kullanan Yunan hoplitlerinin aksine bölgenin zorlu doğasına uygun taktikler geliştirdi.
Büyük bronz kalkanlar yerine deriden yapılan hafif kalkanlar, kısa mızraklar (ciritler) ve hançerler kullanan Mariandynler, sık ormanlık arazide düşmanı uzaktan yıpratan ilk gerilla savaşı ustaları olarak tarihe geçti.
Coğrafya Kaderdir: Antik Taktikler Kurtuluş Savaşı’na Nasıl Işık Tuttu?
Zamanla büyük imparatorlukların gölgesinde asimile olan ve bölge halklarının genetik kökeninde yer edinen bu antik toplulukların savaş kültürü yok olmadı. Batı Karadeniz’in sarp coğrafyası, yüzyıllar sonra Türklerin yerleşmesiyle birlikte benzer bir direniş geleneğine ev sahipliği yaptı:
Orman İçi Savunma: Çaycuma’da konuşlanan Bartın ve Havalisi Komutanlığı’nın Fransız birliklerinin Sapça’dan içeri girmesini engellemedeki büyük başarısı, tamamen bu orman içi savunma stratejisine dayanıyordu.
Kuva-yi Milliye Ruhu: Kurtuluş Savaşı döneminde İpsiz Recep ile Muharrem Çavuş çetelerinin işgalcilere karşı uyguladığı pusu ve baskın taktikleri, binlerce yıl önceki antik ataları Mariandynler ile birebir aynı askeri aklı taşıyordu.
Yüzyıllar değişse de Batı Karadeniz’in coğrafi yapısı değişmedi; dağlar ve ormanлар bölgenin en güvenli savunma kalesi olmaya devam etti.
