Adam idam sehpasındadır ve son arzusu sorulur, “Annemi istiyorum” deyince hemen annesi infaz yerine getirilir, adam: “Anne dilini öpeceğim” der, annesi “oğlum al sana memem, al sana yanağım dilimi ne yapacaksın” deyince infaz savcısı anneye denileni yap diye çıkışır, anne dilini uzattığı gibi sehpadaki adam annesini dilini kökünden koparır ve yere atar, infaz kurulunun gözünün içine bakarak: “Ben çocuktum, hiçbir şeyimiz yoktu, okula başladığımda defter, kalem ve silgi gibi ihtiyaçlarım arkadaşlarımdan çalarak temin ettim ve annem: “oğlum ne yapalım biz fakiriz alamıyoruz, böyle idare edeceğiz” diyerek ilk taşı koydu, daha sonra büyüdükçe ve ihtiyaçlarım arttıkça daha büyük çalmaya başladım ve her seferinde annemden ve ailemden takdir aldım, nitekim en son işte banka soygunu girişiminde yakalndım ve kurtulmak için bazı ölümlere sebep oldum ve şimdi buradayım, benim daha küçük kardeşlerim var ve annemin bu dili yüzünden hiç değilse onlar bu sehpaya çıkmasınlar diye böyle yaptım ve pişman değilim.”