Türkiye bugün birçok sorunla karşı karşıya. Bir tarafta her geçen gün ağırlaşan hayat pahalılığı, diğer tarafta toplumun öfke kusması ve hepimizin vicdanını kanatan kadın cinayetleri…

Vatandaşın gündemine baktığımızda değişmeyen bir gerçek var.

Geçim mücadelesi!

Dar gelirli, emekli, asgari ücretli ve sabit gelirli vatandaş artık ay sonunu getirebilmenin hesabını yapıyor. Pazar filesini doldurmak, faturaları ödemek, kirayı karşılamak her geçen gün daha büyük bir mücadeleye dönüşüyor.

Rakamlar da bu tabloyu ortaya koyuyor. TÜİK'in 3 Kasım 2026 tarihinde açıkladığı verilere göre yıllık enflasyon yüzde 29,77. Gıda fiyatlarındaki artış yüzde 27,73, konut, elektrik, doğal gaz ve diğer yakıtlardaki artış ise yüzde 40,24 olarak açıklandı.

Ancak asıl mesele şu: Vatandaşın hissettiği hayat pahalılığı ile açıklanan ekonomik iyileşmeler arasında ciddi bir fark var. İnsanlar artık yalnızca daha iyi yaşamak istemiyor; insanca yaşayabilmek istiyor.

Bir de Türkiye'nin kanayan başka bir yarası var.

Kadın cinayetleri!

Her yeni güne bir kadının öldürüldüğü haberleriyle uyanmak, artık toplumun kabul edemeyeceği bir noktaya geldi. Bir anne, bir eş, bir evlat, bir kadın daha hayattan koparılıyor. Geride gözü yaşlı çocuklar, aileler bu acıların son bulmasını istiyor.

Peki, neden bu noktaya geldik?

Öncelikle şunu kabul etmek gerekiyor: Kadın cinayetleri Türkiye'de geçmişte de vardı. Ancak bugün iletişim imkânlarının gelişmesi ve toplumsal farkındalığın artmasıyla bu olaylar çok daha görünür hâle geldi. Geçmişte hiç yaşanmıyordu demek doğru değil. Önemli olan, bugün neden hâlâ önüne geçilemiyor ve kadınlarımız hunharca öldürülüyor bunu yapan vicdansızlara dur denilemiyor.

Kadın cinayetlerini yalnızca ekonomik sıkıntılara bağlamak da doğru olmaz. Ekonomik sorunlar ailelerdeki gerginliği artırabilir. Ancak bir kadını öldürmenin bahanesi olamaz.

Sorunun temelinde kadını kendisine ait gören, onun kararlarına saygı duymayan, ayrılığı ve özgür iradeyi kabullenemeyen bir anlayış da bulunuyor. Kıskançlığı sevgi, baskıyı sahiplenme, şiddeti ise aile meselesi olarak gören zihniyetle mücadele edilmesi gerekiyor.

Kadınlar tehdit edildiklerini söylüyor, şikâyetlerde bulunuyor, korunmak istiyor. Buna rağmen bazı olaylarda koruma kararlarına karşın cinayetler işlenebiliyor.

Bir kadın defalarca tehdit edildiğini bildiriyorsa, uzaklaştırma kararı aldırıyorsa, can güvenliği konusunda yardım istiyorsa buna göre tüm tedbirler alınmalı ve kadınlarımız korunmalıdır. Riskli durumlarda koruma tedbirleri geciktirilmemeli, şiddet uygulayanlar hakkında caydırıcı ve hukuka uygun yaptırımlar uygulanmalıdır.

Bu konuda daha kararlı, daha etkin ve sonuç odaklı bir politika ortaya konulması gerekiyor. Kadınların yaşam hakkının canavarca öldürülerek ellerinden alanlara cezaların en ağırı verilerek hayatı da zindan edilmelidir.

Bu arada toplumsal huzur da çok önemlidir. İnsanlar geçinemiyor, gençler gelecek kaygısı taşıyor, aileler ekonomik baskı altında yaşıyor. Toplumda öfke, tahammülsüzlük ve güvensizlik duygusu giderek daha fazla ön plana çıkıyor.

Yaşanan bu ciddi sıkıntıların son bulması ve toplumun rahat ve refah içinde hayatlarına devam edebilmesi için önce devletimizin sonra da hepimizin birlik ve beraberliğimizi koruyarak bozulan dünyanın dümen suyuna kapılmadan dimdik ayakta durmak zorundayız, çünkü dünya da insanlar da acımasız ve kötüleşti. Başka Türkiye yok ona göre aklımızla hareket etmeliyiz. Kalın sağlıcakla.