Son zamanlarda kadim memleketim Kastamonu’nun son 35-40 sene içerisindeki kalkınma serüvenleri veya hikâyelerinin anlatıldığına şahit oluyoruz.

Süreci her yönü ile yaşamış ve bilen aktif bir gazeteci olarak Kastamonu gerçekten Serüven veya Hikâye olarak nitelendirilebilecek bir zaman dilimi yaşadı mı diye bende bir sorgulama yaptım ve kendime sordum gerçekten Kastamonu o manada yani kalkınmada bir serüven bir hikaye yazdı mı diye.

Geçen bu uzun yılların hesabına baktığımda, Ankara da bir türlü sağlanamayan siyasi ağırlık ve kaybolan yıllar, ertelenen gelecek.

Eski siyasetçilerin devlet hizmetlerini büyük siyasi başarılar gibi sunması ne kadar inandırıcı olur.

Elbette yapılan hizmetleri inkâr etmiyoruz. Ancak yol, okul, hastane ve kamu binaları devletin asli görevidir, bunlar tek başına bir şehrin kalkındığını göstermez. Kastamonu kalkınmada ilk 10, ilk 20 hadi ilk 25 bilemedin ilk 30 il arasına girdi ise bunu sağlayan siyasetçide varsa ayakta alkışlarım.

Asıl soru şu: Kastamonu son35-40 yılda ekonomik ve sosyal anlamda ne kadar gelişti?

Bu sorunun cevabını rakamlar veriyor. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Araştırması'na (SEGE) göre Kastamonu 2011'de 81 il arasında 47'nci, 2017'de 48'inci, 2025'te ise 49'uncu sırada yer aldı. Yani 14 yılda gelişmişlik sıralamasında iki basamak geriledik.

Daha çarpıcı tablo ise göstergelerde ortaya çıkıyor:

Eğitimde 60'ıncı sıradayız; 2017'de 43'üncüydük.

Erişilebilirlikte 60'ıncı, rekabetçi ve yenilikçi kapasitede 57'nci sıradayız.

Sağlıkta 44'üncü, yaşam kalitesinde 35'inci sıradayız.

Özellikle eğitimdeki gerileme, üzerinde ciddi şekilde durulması gereken bir tablodur. Eğitimde gerileyen, üretimde sıçrama yapamayan ve yenilikçilikte yerinde sayan bir Kastamonu'nun kalkınma hikâyesini anlatmak ne kadar gerçekçidir?

Kastamonu'nun sorunu yalnızca yatırım eksikliği değil, Ankara'da güçlü ve ortak bir temsil ortaya koyamamasıdır.

Milletvekillerimiz, siyasi temsilcilerimiz, odalarımız, derneklerimiz, vakıflarımız ve Türkiye'nin dört bir yanındaki Kastamonulular mevcut. Ancak bu potansiyel neden ortak bir güce dönüşemiyor? Şehrin önceliklerini kim, hangi platformda ve ne kadar güçlü savunuyor? Gelin bunu konuşalım.

Bir şehrin milletvekili olması başka, o şehrin Ankara'da siyasi ağırlığının olması başkadır.

Güçlü, organize ve sürekli çalışan bir Kastamonu lobisi oluşturamadığımız sürece başka şehirler yatırımlarını büyütürken bizim beklenti içinde kalmamız şaşırtıcı olmayacaktır. Siyasetçilerimizin ve sivil toplum kuruluşlarımızın artık kendilerini sorgulasınlar.

2024'te Kastamonu'nun nüfus artış hızı binde -18,16 oldu; aynı yıl 4.960 kişilik net göç kaybı yaşandı.

İnsanlar neden gidiyor, gençler neden eğitim ve iş için ayrılıyor, ilçelerimiz neden nüfus kaybediyor? Bir şehir insanına iş, eğitim ve gelecek sunamıyorsa bunun üzerinde düşünmek gerekmez mi?

Kastamonu'nun orman, tarım, turizm, maden, tarih ve kültür zenginlikleri var. Ancak bu potansiyeli yeterince yatırıma, neden üretime ve refaha dönüştüremiyoruz?

Geçmişte görev almış siyasetçilerimize de bugünkülere de soruyorum.

Hangi büyük sanayi yatırımlarını kazandırdınız? Kaç bin kişilik istihdam oluşturdunuz? Eğitimdeki gerilemenin ve gençlerin göçünün önüne geçmek için ne yaptınız? Ankara'da Kastamonu'nun ağırlığını hangi somut kazanımlarla gösterdiniz?

Sivil toplum kuruluşlarımız da şunu açıklamalı: Şehrin kalkınması için ortak bir Ankara stratejiniz var mı?

Devletin yaptığı hizmetleri anlatırken yapılamayanları, kazanımları sıralarken kaybedilen yılları da konuşalım. Devletin asli görevlerini siyasi başarı olarak sunmak yerine, şehre kazandırılamayan yatırımların hesabını soralım.

Kastamonu'nun ihtiyacı geçmişin başarı hikâyelerini tekrarlamak değil, neden hak ettiği yere gelemediğini sorgulamak ve artık sonuç üretmektir.

Kastamonu kalkındı mı?

Bu sorunun cevabını kürsülerdeki konuşmalar değil, resmî sıralamalar, eğitim ve ekonomik göstergeler, göç rakamları ve vatandaşın yaşam koşulları verecektir.

Kastamonu'nun güçlü bir Ankara lobisine, ortak akla, yatırımcıya ve sonuç üreten siyasetçilere ihtiyacı var. Bu şehir kimsenin siyasi kariyer basamağı, hiçbir kurumun vitrin malzemesi değildir.

Ankara'da fotoğraf vermek değil Kastamonu'nun hakkını almak, vaat vermek değil yatırım getirmek, konuşmak değil sonuç üretmek gerekiyor.

Kastamonu alkışlanacak geçmiş hikâyeleri değil, gurur duyacağı bir gelecek istiyor.

Artık Kastamonu'ya başarı hikâyesi anlatmayı bırakın, Kastamonu için başarı hikâyesi yazın!