Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girer ama ruhumuzda bir ömürlük yer edinir.
Bir bakışlarıyla dünyamızı değiştirir,bir sesleriyle en uzun gecelerimizi aydınlatırlar.
Sonra insan anlar ki aşk,yalnızca birini sevmek değil, onunla tamamlanmayı hayal etmektir.
Özlemek,bazen anlatamadığın binlerce cümlenin kalbinde birikmesidir.
Bir şarkıda onu aramak,gecenin sessizliğinde sesini duymayı beklemek,gözlerini kapattığında kendini onun yanında hissetmektir.
Mesafeler uzayabilir,yollar yorabilir,zaman kavuşmayı geciktirebilir.
Fakat gerçek sevgi, uzaklıkla ölçülmez. Çünkü bazı insanlar kilometrelerce uzakta olsa da insanın kalbine herkesten daha yakındır.
Ben kavuşmayı yalnızca iki insanın birbirine sarılması olarak görmüyorum. Kavuşmak,yarım kalan hayalleri tamamlamak, suskunlukları bitirmek, aynı sabaha birlikte uyanabilmektir.
Bir fincan kahveyi paylaşırken dünyanın bütün telaşını unutabilmektir.
Hayat dediğimiz bu uzun yolculukta herkes bir şeylerin peşinden koşuyor. Kimi makam, kimi servet, kimi şöhret arıyor.
Oysa insanın en büyük zenginliği, döndüğünde kendisini bekleyen bir kalbin olmasıdır.
Benim bütün dileğim,bir gün aramızdaki mesafelerin anlamını yitirmesi. Gözlerinin içine bakıp yıllardır içimde biriktirdiğim özlemi tek bir sarılışla anlatabilmek.
Çünkü bazı yolculuklar bir şehre değil,bir kalbe ulaşmak için yapılır.
Ben çok yollar yürüdüm,çok hayaller kurdum. Ama bütün yolların sonunda kalbimin beklediği tek bir durak vardı: Sen…
Ben sana kavuşacağım günü,hayatımın en güzel başlangıcı olarak bekliyorum.
--- --- --- --- --- --- --- ---
Bir yolun sonunda Sen ...
Akşam,pencereme usulca eğilir,
Yağmur,adını yazar kaldırımlara.
Bir sokak lambası kadar yalnızım,
Gölgen düşer gecenin duvarlarına.
Uzaklık dediğin nedir ki sevdiğim,
İki şehir,birkaç suskun mevsim…
Ben bütün yolları sana çıkardım,
Bir gün gelirsin diye açık bıraktım kalbimin kapısını.
Murat İLERİ