Gece,insanın kendisinden kaçamadığı tek zamandır.
Sokaklar sessizliğe gömülür, pencerelerde ışıklar birer birer söner.
Şehir uykuya dalarken insan, kendi içindeki kalabalıkla baş başa kalır.
İşte o saatlerde bazı yüzler düşer aklına,unutulduğu sanılan sesler,yarım kalmış cümleler,bir türlü kapanmayan kapılar…
Bazen birinin gelmesini istersin. Ne büyük sözler ne de gösterişli vaatler beklersin. Bir kapı çalsın,iki bardak çay demlensin,soğuk bir akşamın ortasında iki insan birbirinin gözlerinde dinlensin istersin.
Çünkü insan her zaman sevilmek istemez,bazen yalnızca anlaşılmak,bir başkasının ruhunda kendisine ait bir yer bulmak ister.
İnsan ruhu tuhaf bir labirenttir.
Bir yanın unutmayı emreder,diğer yanın en küçük hatıraya tutunur. Akıl gitmenin doğruluğunu anlatırken kalp, hâlâ gelmeyecek birinin ayak seslerini dinler. Belki de en büyük yorgunluk,bir insanı beklemek değil,onun yokluğuna alışmaya çalışmaktır.
Zaman geçer, mevsimler değişir. Saçlara ak düşer, sokakların adı değişir,eski evlerin pencereleri kararır. Fakat bazı bekleyişler vardır ki takvimlere sığmaz. İnsan, kalabalıkların arasında yürürken bile kendi yalnızlığının ayak seslerini duyar.
Bir şehrin bütün ışıkları yanar da onun içindeki tek bir pencere karanlık kalır.
Belki de sevda dediğimiz şey biraz da budur. Kavuşamayacağını bile bile bir ihtimali yaşatmak, kırgınlığın içinden merhamet çıkarmak,gitmiş birinin ardından bile güzel şeyler dileyebilmek… İnsan bazen birini değil,onun yanındayken sahip olduğu kendisini özler.
Şimdi bir akşam düşünün,masada soğumuş bir çay, pencerede titreyen bir mum,kapının eşiğinde bekleyen rüzgâr… Söylenecek binlerce söz, susulmuş tek bir gece.Her şey yerli yerindedir de bir tek insan eksiktir.
Çünkü bazı insanlar hayatımızdan gider ama içimizden hiç geçmez.Bir ömür, onların gelmediği bir akşamın ışığını bekleyerek yaşanır.
*******************
BİR AKŞAMLIK BAHAR
Bir akşam düşer içime,adı sensizlik,
Duvarlarda gölgen, masamda soğuk çay.
Ben seni beklerim, susar bütün şehir,
Bir mum daha söner,uzar bu ayrılık.
Saçlarıma kış iner, yüreğime ayaz,
Yolların gözlerimde, geceler firari.
Bir gün dönersen eğer,bil ki buradayım,
Bir ömür bekledim seni,bir akşamlık bahar gibi.
Murat İLERİ