Dikkat ediyorumusunuz Yeni yıla daha 1.5 ay var ama şimdiden Mağazaların vitrinleri süsleniyor, raflar yılbaşı temalı kupalarla, battaniyelerle, çam ağaçlarıyla ve çeşitli süs eşyalarıyla dolup taşıyor.

Her yerde bir hareketlilik, bir hazırlık, bir alışveriş telaşı var.

Peki, insanın aklına şu soru gelmiyor mu?

Biz neden kendi değerlerimize aynı ilgiyi göstermiyoruz?

YILBAŞINA VAR DA RAMAZAN BAYRAMI'NA NEDEN YOK?

Keşke mağazalarımız Ramazan Bayramı yaklaşırken de bayramın ruhunu yansıtan kupalar, battaniyeler, hediyelik eşyalar ve süslemeler hazırlasa. Keşke Ramazan ve Kurban Bayramı'nın güzelliğini alışverişimizle, hediyelerimizle ve kendi kültürümüzle yaşayabilsek, yaşatabilsek.

Neden başka kültürlerin kutlamalarına gösterdiğimiz ilgiyi kendi bayramlarımıza göstermiyoruz?

Neden kendi ülkemizde, kendi değerlerimizi yaşatmak yerine başka toplumların geleneklerine bu kadar özeniyoruz?

Burada mesele kimsenin neyi kutladığına karışmak değil. Mesele, kendi kültürümüzü, inancımızı ve bayramlarımızı ne kadar sahiplenebildiğimizdir.

Kendi değerlerimizi yaşatmak için başkalarının değerlerini küçümsememize gerek yok. Ancak kendimize ait güzellikleri de unutmaya hakkımız yok.

UMUTSUZLUĞA TESLİM OLMAK YOK

Bir insan sevdiği kişiyi kaybedebilir. Bir sınava girip başarısız olabilir. Beklediği işi bulamayabilir. Hayatında büyük hayal kırıklıkları yaşayabilir.

Peki, bütün bunlar hayatın sonu mudur?

Gerçekten iman etmiş bir insan, yaşadığı her olumsuzlukta umudunu kaybetmez. Çünkü bilir ki hayat yalnızca istediğimiz şeylerin gerçekleşmesinden ibaret değildir.

Bazen istediğimiz olmaz. Bazen çok istediğimiz bir kapı kapanır. Bazen de kayıp olarak gördüğümüz şeylerin arkasından daha güzel gelişmeler yaşanır.

Müslüman, Allah'ın kendisi için hayırlısını dilemesi gerektiğine inanır. Tevekkül eder, sabreder, mücadele eder ve umudunu kaybetmez.

Elbette üzülür, ağlar, kırılır. Ama bütün bunların içinde Allah'a olan güvenini yitirmez.

İşte gerçek iman biraz da burada kendisini gösterir.

ÖNCE KENDİMİZİ SORGULAYALIM

Bütün bu meselelerin ortak bir noktası var: Kendi değerlerimize ne kadar sahip çıkıyoruz?

Bayramlarımızı yaşatabiliyor muyuz? İnancımızı günlük hayatımızda temsil edebiliyor muyuz? İnsanlara karşı davranışlarımızda merhameti, vefayı ve şükrü gösterebiliyor muyuz?

Başkalarını eleştirmek kolaydır. Zor olan, insanın dönüp kendisine bakmasıdır.

Allah'a emanet olun.