Bazı ayrılıklar vardır,insanın hayatından birini götürür ama kalbinden silemez.

Günler geçer, mevsimler değişir. Sokaklar aynı sokaklar değildir artık.
İnsan kendini başka cümlelerin içinde bulur.
Fakat gecenin sessizliğinde, kimsenin bilmediği bir yerde, o eski yüz yeniden belirir.

Özlemek böyle bir şeydir.

Unuttuğunu sandığın birini,hiç beklemediğin bir anda yeniden hatırlamak...

Bir şarkının içinde gülüşünü bulmak, kalabalığın arasında yürüyüşünü aramak,yağmur yağarken birlikte ıslanacağınız bir günü düşlemek...

İnsan bazen bir kişiyi değil,onunla yaşayamadığı hayatı özler.

Belki de en ağır tarafı budur.

Söylenmemiş sözler, yarım kalmış bakışlar, ertelenmiş buluşmalar ve “bir gün” diye başlayan hayaller...

Hepsi insanın içinde sessizce yaşamaya devam eder.

Zaman her şeyi iyileştirir derler.

Oysa zaman bazı yaraları iyileştirmez.

Sadece insanı onlarla yaşamaya alıştırır.

Sonra bir gün, hiç beklemediğin bir anda,geçmişten bir rüzgâr eser.

Kalbin yıllardır kapalı tuttuğu bir kapı aralanır.

İşte o zaman anlarsın.

Bazı insanlar unutulmaz.

Çünkü onlar hayatımıza yalnızca bir insan olarak değil,bir duygu olarak dokunmuştur.

Belki de bu yüzden hâlâ kavuşmayı düşünür insan.

Çünkü gerçek özlem,sevginin bittiğini değil, hâlâ bir yerlerde yaşadığını fısıldar.

Kavuşmak ise yalnızca birbirine sarılmak değildir.

Geçmişte kalan bütün kırgınlıkları susturabilmektir.

“Keşke”lerin yerine “İyi ki” koyabilmektir.

Yarım kalan bir hikâyeye yeniden başlamak cesaretidir.

Belki yıllar sonra karşılaşacağız.

Belki gözlerimiz birbirini gördüğü anda bütün kelimeler anlamsızlaşacak.

Kim bilir...

Belki de ikimiz de hiçbir şey söylemeden anlayacağız.

Bunca zaman neden birbirimizi özlediğimizi...

Ben yine de inanıyorum.

Bazı insanlar birbirlerinden uzaklaşır ama birbirlerinden vazgeçemez.

Çünkü kalbin seçtiğini,zaman her zaman silemez.

Günün birinde özlem bitecek.

Uzaklık sona erecek.

Belki de o gün, yıllardır içimizde sakladığımız tek cümleyi birbirimize söyleyeceğiz:

Bunca zaman seni beklemedim sanma...
Ben sadece sana kavuşacağımız günü bekledim.

Murat İLERİ