Suna anamın gidişinin yıl dönümü. Bozkırın rüzgârıyla büyümüş bir Yörük kızıydı Suna anam. Son abdallardandı.
Neşet Ertaş’ın nefesine akraba, o kadim kültürün duasına yoldaş bir ömür sürdü.
Annelik onun için sadece bir görev değildi.
Bizi büyütmedi yalnızca,adam gibi yetiştrdi.
Sözüyle yol gösterdi, susuşuyla ders verdi.
Yoruldu ama vazgeçmedi, her zaman dimdik durdu.
Merhametiyle sarardı yaralarımızı, yüreğiyle evimizi ayakta tuttu.
Ben bugün kimsem, neye inanıyorsam,neyin arkasında duruyorsam hepsinde onun izi var.
Bu topluma dağ gibi bir evlat,bir Reis yetiştirdi.
Yokluğun geçmiyor aslan anam.
Zaman alıştıramıyor insanı.
Dualarımda adın, yüreğimde sıcaklığın duruyor.
İyi ki benim anamdın.
Mekânın cennet olsun anam, nur içinde uyu.
