Aşk biter… Ardında yalnızca bir ayrılık bırakmaz.

Yarım kalmış cümleler, söylenememiş sözler,sessizliğe emanet edilmiş hayaller ve insanın kendi yüreğine duyduğu derin bir özlem bırakır.

Bazen bir insanı değil,onunla kurduğun düşleri kaybedersin.

Bazen giden,bir beden olur,kalan ise yıllarca içinden çıkamayan sessizlik…

En ağır yalnızlık da kalabalıkların ortasında, kendi sesini duyamamaktır.

Hiç kimseye öfke biriktirme.

Yalan söyleyenlere de…

Arkasını dönüp gidenlere de…

Yarı yolda bırakanlara da…

Çünkü hayat, herkesin gerçek yüzünü bir gün mutlaka gösterir. Kimin omzunda huzur,kimin sözünde sadece gölge olduğunu zaman usulca anlatır.

Yediğin her darbe, seni biraz daha olgunlaştırdı.

Düştüğün her yerden kalkarken, aslında başkasını değil kendini tanımayı öğrendin.

İçine attığın her gözyaşı,ruhunda yeni bir pencere açtı.

Bir ağacın gölgesinde dinlenen rüzgâr…

Yağmurdan sonra toprağın kokusu…
Uzak bir yolda gün batımını seyretmek…

Bir türkünün yüreğine dokunan sesi…

Bunların hepsi, unuttuğun kendini sana yeniden hatırlattı.

Neşet Ertaş'ın sazından yükselen her ezgide bir hakikat saklıdır.

Gönül incinince söz ağırlaşır, göz dalar, insan kalabalıkların içinde bile kendini arar.Gönül iyileşince ise dünya aynı dünya olsa da insanın bakışı değişir.
İnsan,sevmeyi çoğu zaman başkaları için öğreniyor.

Kendini sevmeyi ise en sona bırakıyor.

Oysa en uzun ihmal, insanın kendi yüreğine yaptığı ihmaldir.

Bir gün aynaya baktığında şunu fark ediyorsun:

Bunca yıl herkesi anlamaya çalışırken, kendine yabancı kalmışsın.

Herkesi affederken, en çok kendini unutmuşsun.

Herkes için mücadele ederken, kendi gönlünü yorgun bırakmışsın.

Aşk biter…

Özlem kalır.

Fakat zaman geçtikçe anlarsın ki o özlem,sadece bir insana değildir.

İçinde sessizce bekleyen,yarım bıraktığın sana duyduğun özlemdir.

Belki de insanın en büyük kavuşması, bir başkasına değil; yeniden kendi yüreğine varmasıdır.
İşte o gün,hiçbir gidiş canını yakmaz.

Hiçbir yalan yolunu değiştirmez.

Hiçbir ayrılık seni eksiltmez.

Çünkü anlarsın…

İnsan,kendini bulduğu gün gerçekten özgür olur.

Aşk biter belki…
Ama kendine kavuşan bir yüreğin umudu asla bitmez.

Murat İLERİ