İnsan,çoğu zaman attığı taşın yalnızca sudaki halkalarını görür.

Oysa görünmeyen bir halka daha vardır,vicdanda büyüyen sessizlik... İşte en ağır hesap da orada başlar.

Merhamet,insanın omzunda taşıdığı en güzel elbisedir. Güç ise merhametle güzeldir.Gücü zalimliğe dönüştüren, aslında başkasını değil,önce kendi ruhunu yaralar.

Çünkü kötülük, sahibinin içine önce karanlık eker.

Bir kalbi kırmak,bir ömrün en sessiz çığlığını başlatmaktır.
Kimi acılar bağırmaz,geceleri uykusuz bırakır, sabahları gülümsemeyi unutturur.

Psikolojinin dili buna ruhun yükü der.

Edebiyat ise suskun bir şiir...

Felsefe ise tek cümleyle anlatır: İnsan, başkasına yaptığıyla kendini inşa eder.

Hayat,aynalarla dolu uzun bir koridordur.Bugün başkasına gösterdiğin yüz, yarın karşına kader olarak çıkar.
Attığın her adım, söylediğin her söz, incittiğin her yürek sessizce kayıt altına alınır.

Hiçbir gözyaşı boşluğa düşmez. Hiçbir ah, gökyüzünde kaybolmaz.

İyilik,toprağa bırakılan bir tohum gibidir.Belki hemen filiz vermez,fakat zamanı geldiğinde gölgesinde yine insan dinlenir.

Zulüm ise dikenlidir.
Onu eken,eninde sonunda kendi avuçlarını kanatır.

Yaratılmışı sevmek,Yaradan'a duyulan sevginin en güzel tercümesidir.Bir garibin gönlüne dokunmak bazen yıllarca edilen ibadetten daha derin bir iz bırakır. Bir mazlumun gözyaşıysa, dünyanın bütün alkışlarından daha ağırdır.

İnsan çoğu zaman affedilmeyi ister. Oysa unutulan bir gerçek vardır: Allah'ın affı sonsuzdur;fakat kul hakkı,sahibinin rızasını bekleyen uzun bir yolculuktur.

İşte bu yüzden en büyük zenginlik, kimsenin yüreğinde iz bırakmadan yaşayabilmektir.

Sev...

Fakat incitmeden sev.

Konuş...

Fakat yaralamadan konuş.

Güçlü ol...

Fakat güçsüzün omzuna basmadan yürü.

Çünkü günün sonunda ne makam kalır, ne servet,ne alkış...

Geriye yalnızca dokunduğun kalpler ve senden geriye kalan dua kalır.

Belki de insanın gerçek serveti, arkasından edilen hayır duasıdır.

Rabbim, kalplerimizi merhametle genişletsin,dilimizi incitmekten, ellerimizi zulümden, vicdanımızı kararmaktan korusun.

Hesap günü geldiğinde, omuzlarımızda kul hakkının ağırlığı değil,iyiliğin huzuru olsun.

Murat İLERİ